DIIV // Oshin (Captured Tracks, 2012)

image

Brooklyn’deki odalarından/dairelerinden çıkıp hülyalı shoegaze damarına dahil olan gruplar bu aralar beni pek mutlu ediyor. Beach Fossils’e turnelerinde eşlik eden gitarist Zachary Cole Smith’in projesi olarak, ilkin DIVE adıyla ortaya çıkan şey Andrew Bailey, Devin Ruben Perez ve eski Smith Westerns davulcusu Colby Hewitt’le birlikte dört kişilik ve dört dörtlük bir gruba dönüşüyor.

Fikir parçalarından bütün oluşturmanın yollarından biri, kendini onlarla bir eve kapatmaktır. Smith de bunu yapıyor ve turne sonrası bütün bir yaz mevsimini, bir ressamın stüdyosunda şarkı yaparak geçiriyor. Bu süreçte grubun ilk adına ilham olan Nirvana, Faust gibi krautrock grupları, Malili gitaristler ve penceresinden yarı görüp yarı hayal ettiği doğa ona eşlik ediyor. İşini yaptığın yerde uyuduğunda, ertesi sabah zihnini bıraktığın yerde değil, uykunda ilerlemiş halde bulursun. Zihin de yatağın yanına koyulan çoraplar gibi biz uykudayken yürüyüp giden bir şey. DIIV’ın müziğinin çekiciliğinde, onunla yatıp kalkan bir adamın duygu durumunun etkili olduğunu düşünüyorum.

Hafif ve havai gitar melodileri her zaman sinir uçlarıma dokunur. DIIV’ınkiler de sektirmedi. Bu berrak tınılar, keskin davullar, sözlerin silikleştiği vokaller yeni değil ama çok iyi kotarılmış. Ne fazla şekerlenmiş, ne geçmişe özlemle küflenmiş. Referansı eskilerde olsa da taze geliyor. Gitarın tellerinden çıkan ses dalgaları bir süre ince bir buğu gibi havada asılı kalıyor. Bu ses buğusu bir tortuya dönüşmeden, ferahlıkla dağılıp yok oluyor. Albümün en elektrik yüklü şarkısı Wait dışındaki parçaların yapısı birbirine çok yakın. Oshin, melodinin hüküm sürdüğü, oldukça iyi bir gitar albümü. DIIV belli ki radarımın merkezine yakın bir yerlerde yanıp sönmeye devam edecek.

No Comments

Leave a Reply