Öfkede Zaman Aşımı Yok

[feat. Temmuz sayısından, Duygu Ateş’le birlikte yaptık]

Memlekette hardcore perdesini açan Radical Noise söz konusu olunca, hemen hemen herkesin söyleyecek kelamı var. Bu topraklarda kulağını müziğe açıp meraklı gözlerle etrafına bakınmış her rock dinleyicisinin ilk duraklarından biridir Radical Noise. Konserlerinde çok fazla dostunuzu görmeniz, çok hissedip çok hatırlamanız bundandır. Nostalji değildir Radical Noise’u yirmi yıl sonra hala can kulağıyla dinlememizin sebebi. Öfkelerinin gerçekliği ve geçerliliğidir. Sivas davasının zaman aşımına uğradığı yerde, yüreklerdeki ateşin harlanarak büyümesidir. Ülkenin dört yanında yanarak ölmeye devam eden insanların acısıdır. Topraktan duman yükselirken, öfkede zaman aşımı olur mu?

Son konserini 2008’de veren Radical Noise, tüm üyelerinin Türkiye’ye dönmesinin ardından yeni şarkılar üzerinde çalışmaya başladı. Indigo’da 20. yılları vesilesiyle verdikleri konser öncesi grupla bir araya gelerek geçmişten, gelecekten, müzikten ve hayattan konuştuk. Yeniden bir arada olmaktan duydukları keyif her hallerinden belliydi. Grup üyeleri Radical Noise’u kurduklarında henüz yirmili yaşlarının başındaydı. Bir grupla birlikte büyümüş olmak hoş bir his. Şimdi yaşı gruptan küçük dinleyicilerini büyütüyorlar. Sahnede görünene göre aldıkları yaş bir şey eksiltmemiş, aksine artırmış.

9 Haziran gecesi Chopstick Suicide, Lifelock ve Lecture ile Türkiye’de hardcore ve punk’ın özetini çıkardılar. Birbirimizin yaşlarına daha çok tanıklık edebilmek adına umarız bundan sonra sık sık görüşürüz Radical Noise’la. Bağırılması gereken çok söz var daha.

No Comments

Leave a Reply