Aylak Elvis: Mac DeMarco

image

[Fotoğraf: Christina Hicks]

Dumanlı bir gitar ve uzak davullar arasından umursamaz sesi duyuluyor Mac DeMarco’nun. Dandik yazlık mahallelerinde gündüz ot içip akşam diskoda Elvis taklidi yapan bir adam canlanıyor gözümde. Bu bahar yayınladığı EP Rock and Roll Night Club‘ı dinlerken bir arkadaşın arabasında, gecenin geç saatinde, içine sigara atılmış bira kutularıyla çevrelenmiş gibi hissediyorum. EP’ye tam bir araba radyosu sound’u hakim. Radyo jingle’ları bile yapmış DeMarco. Kendiyle dalga geçer gibi söylüyor şarkıları. Bir yandan VHS estetiğini benimseyen videolar salıyor ortaya. Evde kamera bulan, canı sıkılmış bir adamın çekeceği türden videolarda ciddi mi, manyak mı anlaşılmıyor. Aynı dönemde Makeout Videotape adlı bir projesi de var.

22 yaşındaki Kanadalı müzisyenin ikinci albümü 2, daha derli toplu ve biraz daha net kayıtlar içeriyor ama aylaklık hissi hala yerinde. DeMarco şarkılarında mutfaktaki annesinden, kanepede yatan babasından, sıkıntıdan, sigaradan ve biraz da kadınlardan bahsediyor. İşsiz güçsüz bir sokak çocuğunun ağzından dinlediğimiz dünya fazlasıyla bizden. Uyuşuk, iddiasız gitar yavaştan yürüyüp giderken dertler, kaygılar buhar oluyor. Burası her şeyin kendi kendine yolunu bulduğu bir yer. Biraz sabır yetiyor. Mutluluğun tanımından emin değilim ama halinden memnun ve iyi hissetmek için bir paket sigara, tek bir koltuk ya da yıldızlı bir gecenin yeterli olabilmesi çok gerçek. Çok iyi. Mac DeMarco’nun müziği tam olarak bunu duyumsatıyor. İnsanı alçakgönüllüleştiriyor. Şu ara bundan daha harika bir şey düşünemiyorum.

No Comments

Leave a Reply