Konser ve festivaller son derece önemsediğim hadiseler. Öncesi ve sonrasıyla birer ritüel olarak yaşıyorum onları, kimi zaman manyaklık derecesinde. Olay haberi almamla başlıyor. Eğer beni mutluluk deryasına daldıracak bir konserse sözlüğe hemen çocuk kesmeli, gözü yaşlı bir entry giriyorum, akabinde arkadaşlarımı arayıp gaza getiriyorum. Kendim de grubun diskografisini dinleyip ilk günü bir öfori içinde geçiriyorum.

Haberi almamla konser günü arasındaki haftalar, çoğu zaman aylar boyunca kötü hissettiğimde, izleyeceğim grubu düşünmek iyi geliyor. Konserden önceki birkaç gün yine eski albümleri dinlemek, videoları izlemek, turnenin diğer konserlerinin setlistlerini incelemek, arkadaşlarımı arayıp biraz daha gaza getirmekle meşgul oluyorum. Konser günü, mekana erken gidip önlerde konuşlanıyorum (-ruz). Ön grupları sakince, yorulmadan izliyorum. Yerim iyiyse oradan katiyyen ayrılmıyorum, çişimi falan tutuyorum.

Beklediğim insanlar sahne aldığında tam bir maymuna dönüşüyorum. En sevdiğim şeyler zıplamak, elimi kolumu sallayarak saçmasapan hareketler yapmak, solistle göz teması kurduğumu sanmak, şarkı aralarında çığlık atarken küçük dilimin titreşerek sahneye doğru ivmelenmesi. Her yeni şarkıyı sanki hayatın anlamını bulmuş gibi yerimde tepinerek selamlıyorum. Ortamdaki insanlar aklı selim olduğunda light pogolara giriyorum. Tanımadığım insanlarla samimi oluyorum, yüzümde bir Kemal Sunal sırıtışı oluyor. Şarkılara eşlik etmekle kalmayıp soloların başında “solooo” diye bağırıyorum. Konser bittiğinde mümkünse roadie’lerden setlist istiyorum, sahneden ne kapabilirsem götürüyorum eve. Üzerimdeki tere bakıp gururlanıyorum. Mekandan çıktıktan sonra kulağımdaki uğultu geçmiyor, yattığımda bir süre uyumamı engelliyor.

Ertesi gün sözlükteki yorumları okuyorum, onlara bir şeyler ekliyorum, konser videolarına bakıyorum, toparlayabilirsem süveter’e yazı yazıyorum. Eğer iyi bir konser olduysa sonraki birkaç gün o gruptan başka bir şey dinlemiyorum, kulağımdaki izler silinmesin diye. Böylece yavaş yavaş etkisi geçiyor. Geçene kadar yeni bir konser haberi alırsam ne ala. Yoksa aklımda hep varolan “konser olsa da gitsek” düşüncesiyle standart hayata dönüyorum.

No Comments

Leave a Reply