Dün otobüste kendi kendine konuşan bir adam vardı. Sonra anladık ki Allah’la konuşuyor. Sesi bir yükseliyor, bir kısılıyor böyle Yalçın Küçük gibi. Sinirlenmiş Allah’a belli. İyice zıvanadan çıktığı bir an camdan dışarı bakarak şöyle bağırdı: “Allah öldüğü zaman öyle seviniyorum ki. Şükürler olsun kendime!”. Sonra inip gitti.