Johnny Cash - Send A Picture Of Mother (At Folsom Prison, 1968)

Çok güzel film anlatan insanlar var. Filmin kendisinden güzel. Mesela bir adam evinden çıkıyor, sevdiği ama bir sebepten birlikte olamadığı kadının evine yürüyor. Onlarca kilometre. Akşamdan sabaha kadar. Kırlar, tarlalar, ağaçlar içinden. Çamura, toza bulanarak. Kafasından milyonlarca şey geçirerek. Öyle anlatıyor ki sana bunu karşındaki, adamın ayakkabıları içinde patlayan nasırlarının sızısını alıyorsun. Adamı karşısında gören kadının şaşkınlığını hissediyorsun. Sonra filmi bir izliyorsun, bütün bu olay sadece üç plan. Adam çıkar, yürür, gelir. Birkaç saniye. O zaman anlıyorsun bir planın içini bir sürü duyguyla doldurabilirsin. Bazı filmleri sırf o insanların gözüyle gördüğün için seviyorsun.