White Denim - At The Farm (D, 2011)

White Denim’i dinlerken hafif hafif elekten geçirilip içimdeki çakılları, taşları bırakıyormuş gibi hissediyorum. Müzik dinlerken yanında oturduğum pencereden dışarı bakıyorum hep. Şimdi ilerideki apartmanların üzerinde gök koyu gri, bulunduğum yere doğru degrade açılıyor. Arada bir karga gaklıyor, nadiren de bir sinek geçiyor camın önünden. Evin diğer cephesindeki güneşi yanımdaki apartmanın duvarı reflektör gibi odama yansıtıyor. Koyu sarı-gri bir kompozisyon görüyorum. Terletmeyen bir yaz mevsimindeyim sanki. Pencereyi açıp gözlerimi kapasam yeşil bir çayırda olduğuma da inanabilirim. Ve bunların hepsini White Denim yapıyor.

White Denim’in psychedelic rock’la punk’ı karıştıran müziğinde tadını çıkaracak o kadar çok şey var ki. Bir defasında rüyamda çimenli bir tepede oturmuş, minicik fırçalarla sineklerin kanatlarını boyayan bir kadın görmüştüm. Kadının yaptığı inanılmaz detaylı iş çok huzur vericiydi. White Denim’in son albümü D’yi dinlerken de ince detaylara gömülüp aynı huzur ve neşeyi duydum. Kendimde bir sürü şey yapacak gücü buldum. Bir bakın, belki sizde de hoş bir hareketlenme olur.

* Fotoğraf: Michael Hammett, Bobby Weiss