Twerps - Through The Day (Twerps, 2011)

Soğuk ve nemli havalar bana hep çocukluğumda annem ve anneannemle gittiğimiz hamamı anımsatır. Sobalı evin ısınamayan banyosu yerine kısa bir ısı cenneti sunan hamam, aynı zamanda hayatımın ilk faresini gördüğüm yer olarak da zihnime oturmuştur.

İstanbul’un o mahalle hamamını özleten soğuğunda tam da dinlenecek grup Twerps. Melbourne’den ses dalgaları vasıtasıyla hava sahamıza taşınan dört kişilik Twerps, kendi isimlerini verdikleri ilk albümlerini henüz yayımladı. Aşk ve dostluğun nimet ve acılarını anlattıkları şarkılarında tatlı bir uyuşukluk var. Halıda yatıp keyifle kaşınan bir köpeğe benziyor müzikleri. Bu soğukta dışarıda bırakılmaması gerekiyor. Evlerinizi ona açmanız, koltuklarınızda oynaşmasına izin vermeniz gerek.

Albüm, açılış parçası Dreamin‘le ilk saniyeden dinleyiciye kancayı takıyor. İnsanı içine çeken gitar melodileri 40 dakikalık şarkı paketinin iskeletini oluşturuyor. Marty Frawley’nin evde kendi kendine söylüyormuş gibi umursamaz vokali, albümün uykuyla uyanıklık arasında gezinme hissini güçlendiriyor. Don’t Be Surprised‘ın salınan yapısı, Who Are You‘nun günlük acılardan bahseden korosu, Peculiar‘ın kulaklarımın dibinde çınlayan gitar sinekleri, Bring Me Down‘un pes vokali, Grow Old‘un düşsel drone ve reverb’leriyle koltuktan döşemeye, oradan günün gri ışığını sızdıran perdelerin dibine yuvarlana yuvarlana akıyor albüm. Aklımı kendine yoldaş edip evcilleştiriyor. Bittiğinde baştan başlamak için hiç tereddüt duymuyorum.

Twerps’ün albümü pencere pervazına tünemiş kışın boynuna dolanan bir atkı.