The Smashing Pumpkins // Monuments To An Elegy

Billy Corgan, 90’lardaki başarısının gölgesini daima üzerinde taşıyan bir müzisyen. Hala o dönemin en iyi söz yazarı olduğuna dair açıklamalar yapması da bunun altını iyice çiziyor. 2000 yılından bu yana çıkan tüm Smashing Pumpkins albümleri, bir ölüyü diriltme çabalarını andırıyor. Tam Zeitgeist’la nabız atıyor derken, hastayı Oceania ile yine kaybediyoruz. Uzun süredir Billy Corgan’ın solo projesi gibi devam eden grubun, “Teargarden by Kaleidyscope” albüm serisi içinde yayınladığı Monuments to an Elegy, nafile çabayı bir kenara bırakmış. Bir daha asla dönülemeyecek olan geçmişle bağları koparıp, şimdinin müziğini yapmaya niyetlenmiş.

Corgan’a stüdyoda gitarist Jeff Schroeder ve Mötley Crüe davulcusu Tommy Lee eşlik etmiş. Yarım saati biraz aşan albüme dikkatle planlanmış, ölçülü bir modern rock soundu hakim. Şarkılara serpiştirilmiş drum machine ve synthesizer’ların yabancılaştırıcı etkisi, zaman zaman vokalde Corgan’ı konuk eden başka bir grubu dinliyormuşum gibi hissettirdi. Smashing Pumpkins adını kullanan bu paralel grubun albümü bir yandan Tiberius, Being Beige, One and All ile dinleyiciye dişlerini geçirmeye çalışırken, diğer yandan Run 2 Me ve Dorian gibi zayıf şarkılarla kendi kendisine çelme takıyor. Billy Corgan bu defa karşımıza hap gibi kolay yutulur bir Smashing Pumpkins albümüyle çıkıyor ama hapın bünyeyi terk etmesi de çabuk oluyor.

[BMG – Aralık 2014]

Spotify | Deezer

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply